PayPal-donate (Wiki).png
O ile nie zaznaczono inaczej, prawa autorskie zamieszczonych materiałów należą do Jana Woreczko & Wadi.

(Unless otherwise stated, the copyright of the materials included belong to Jan Woreczko & Wadi.)


Zadzim

Z Wiki.Meteoritica.pl

0i

Tym razem z nieba spadło żelazo!

Zadzim
SN20260417 (Anna Paweł Walczak)-fb1.jpg
Anna i Paweł Walczak znalazcy meteorytu z obserwowanego bolidu SN20260417 (operatorzy stacji SN12) (źródło: FB)
Spadek
Lokalizacja gmina Zadzim, pow. poddębicki, woj. łódzkie, Polska
Data 17 kwietnia 2026, 20:53:59
Uwagi znalezisko po obserwowanym bolidzie SN20260417[1]
Charakterystyka
Typ meteoryt żelazny, prawdopodobnie oktaedryt
Masa ~2896 g
Liczba okazów jeden okaz
Synonimy
SN20260417, EN170426_185359, Koluszki, Zadzim

Jak skuteczną sieć obserwującą niebo nad Polską stworzył Mateusz Żmija nie trzeba chyba udowadniać! Jeszcze nie opadły emocje po spadkach meteorytów Drelów i Poświętno, a już mamy kolejny spadek w Polsce!

Uczestnicy projektu sieci Skytinel o możliwym, graniczącym z pewnością, spadku dowiedzieli się już 17 kwietnia późnym wieczorem, ale po kolei.

17 kwietnia – bolid podczas konferencji meteorytowej

W piątek 17 kwietnia (20:53:59), w trakcie uroczystej kolacji podczas XIV Konferencji Meteorytowej PTMet w Koluszkach, gruchnęła elektryzująca wiadomość. Nad centralną Polską było obserwowany bardzo jasny bolid. Po kilku godzinach od zjawiska, twórca sieci Skytinel[1], Mateusz Żmija, przedstawił grupie obserwatorów zrzeszonych w tej sieci, pierwsze wyniki obliczeń i mapę potencjalnego spadku okazu (okazów?) z tego bolidu. Spadek miał miejsce niedaleko na zachód od Koluszek, więc uczestnicy konferencji od soboty (18 kwietnia) rano żyli tą wiadomością. Już po południu w sobotę w oszacowany rejon spadku udali się pierwsi poszukiwacze, a w niedzielę rano dołączyła do nich liczna grupa wyposażona w magnesy neodymowe, wykrywacze metali i drony.

Przelot bolidu był widoczny nad całą Polską. Poza kamerami sieci Skytinel zarejestrowały go również kamery Pracowni Komet i Meteorów (PKiM, sieć PFN) oraz kamery European Fireball Network (EN) w Czechach. Parametry orbitalne meteoroidu i rejon ewentualnego spadku okazu (okazów?) został oszacowany przez Mateusza Żmiję we współpracy z obserwatorami z EN. Niezależne obliczenia prowadzi również Tomasz Walesiak w oparciu o własne obserwacje i zapisy ze stacji PFN.

Z dostępnych publicznie informacji wynikało, że mógł spaść pojedynczy okaz meteorytu żelaznego o szacunkowej wadze 1-3 kg.


Oczywiście byliśmy na konferencji. Dylemat, wracamy do Warszawy czy jedziemy bezpośrednio w rejon spadku na poszukiwania? Szybka decyzja, jedziemy. Na portalu booking.com znaleźliśmy i zabukowaliśmy kwaterę w okolicy z soboty na niedzielę. Przed 17 byliśmy na miejscu. Odszukaliśmy gospodarza na którego polu chcieliśmy (powinniśmy) szukać. Szybko przedstawiliśmy mu powód naszej wizyty. Był zaskoczony, że co: „na jego pola spadł meteoryt?” Nie mógł uwierzyć, bo co, bo jak, bo dlaczego? Chwilę rozmawialiśmy wprowadzając go w temat meteorytyki. W sumie ucieszył się z wyjątkowości tej sytuacji i stwierdził: „Moje pola to te, i tu, i tam możecie szukać. Zaraz zadzwonię do sąsiada i uprzedzę go o wizycie poszukiwaczy”. I poszedł do swoich zajęć.

Zaczęliśmy przeszukiwać wskazane pola, na które, według obliczeń Mateusza, spadł(y) meteoryty. Wczesna wiosna sprzyja poszukiwaniom. Na polach albo jeszcze nic nie rośnie, albo dopiero wschodzą pierwsze rośliny. Chodzenie nie niszczy upraw, a i dużo łatwiej szukać. Do wieczora chodziliśmy systematycznie wzdłuż skib wypatrując meteorytu. Zastanawialiśmy się też czego w zasadzie szukamy? Jeśli był to spadek kilogramowego kamienia poruszającego się z ogromną prędkością na zaoraną ziemię, to przecież nie będzie leżał na wierzchu? Czy wbił się głębiej w glebę zostawiają widoczną na powierzchni zajęczą norkę czy też impet jego spadku wybił mały krater i powinniśmy wypatrywać świeżego, kreciego kopczyka z dziurką. 😊 Rozprawiając o tym i o innych tematach pokonywaliśmy kolejne metry wpatrując się w ziemię z nadzieją na znalezisko.

Przed godziną 19 dołączył do nas Olek Błasiak, który przemierzał sąsiednie pola ze swoją strategią szukania, wypatrując norki/kopczyka Szukaliśmy do zachodu Słońca. Zmęczeni chodzeniem i podminowani emocjami, pojechaliśmy jeszcze na zakupu do Biedry i na kolację do wiejskiej restauracji. Oczywiście cały czas rozmawiając o meteorytach i co nas czeka dnia.

SN20260417 (Skytinel)-SzK.jpg

Umówiliśmy się w niedzielę (19 kwietnia) na 7 rano, kiedy mieli dotrzeć w rejon spadku pozostali poszukiwacze. Gdy dotarliśmy na miejsce powitała nas liczna grupa wyposażona w magnesy neodymowe, wykrywacze metali i drony oraz wielkie nadzieje. Ponad 20. osób kierowanych przez Mateusza Żmiję przeszukiwało tyralierą pole po polu, systematycznie i uważnie wypatrywaliśmy meteorytu. Przez całą niedzielę trwały poszukiwania na okolicznych polach. Właściciele pól bardzo życzliwie traktowali poszukiwaczy przeszukujących ich pola i obejścia.

My musieliśmy wracać do Warszawy, więc około 11 pożegnaliśmy się ze wszystkimi życząc powodzenia i z żalem opuściliśmy miejsce, gdzie niewątpliwie leżał meteoryt, tylko czekał na swojego odkrywcę.
I SIĘ DOCZEKAŁ!!

Znalezisko

W środę 22 kwietnia 2026 roku, Anna i Paweł Walczakowie znaleźli w przewidywanym rejonie spadku, okaz meteorytu żelaznego.

Na wyjątkowość tego spadku składa się kilka „kosmicznych wątków”! Bolid obserwowano w czasie trwania XIV Konferencji Meteorytowej Polskiego Towarzystwa Meteorytowego w Koluszkach. Współorganizatorem konferencji był Paweł Walczak, członek projektu Skytinel, operator stacji bolidowej SN12 w Koluszkowskiej Stacji Kosmicznej. Meteoryt spadł kilkadziesiąt kilometrów od miejsca konferencji. Żona Pawła Anna po kilku dniach znalazła meteoryt.

Wstępne ustalenia i planowane działania:

  • prawdopodobnie spadł pojedynczy okaz;
  • Anna i Paweł Walczak znaleźli okaz meteorytu żelaznego o wadze 2,896 kg; okaz wybił w ziemi lekko eliptyczną jamę w ziemi o głębokości około 40 cm;
  • znaleziony okaz ma cechy okazu orientowanego, przypomina trójkątną tarczę o wymiarach ok. 14,5×11,5×6,5 cm;
  • okaz został znaleziony w przewidywanych rejonie spadku!;
  • prawdopodobnie jest to oktaedryt średnioziarnisty (Om, ang. medium octahedrites) (spostrzeżenie Szymona Kozłowskiego, który już sporządził wstępną dokumentację fotograficzną);
  • okaz na początek zostanie wysłany do laboratorium na badanie kosmogenicznych izotopów;
  • przed jego cięciem do klasyfikacji, zostanie sporządzona jego dokładna dokumentacja fotograficzna, wykonany zostanie jego skan 3D i kopia;
  • okaz pozostanie w rękach znalazców i prawdopodobnie będzie wystawiany w Koluszkach w Koluszkowskiej Stacji Kosmicznej.

Jest!!

Dokładnie w piątek 24 kwietnia o godzinie 16 Mateusz Żmija oficjalnie ogłosił na facebooku informację o znalezieniu nowego polskiego meteorytu!

Za postem profilu Skytinel[1]

«
SN20260417 (mainmass)-SzK 7485.jpg

Skytinel

piątek, 24 kwietnia 2026 o 16:00

Wszyscy pamiętamy bolid z 17 kwietnia 2026 r., który rozświetlił niebo nad Polską centralną. Dziś możemy potwierdzić - nowy meteoryt żelazny został odnaleziony przez naszą ekipę 🪨

Okaz o masie 2,9 kg został znaleziony 22 kwietnia w gminie Zadzim (woj. łódzkie) przez Annę i Pawła Walczaków (związanych z siecią Skytinel Network i stacją SN12 - Koluszki zlokalizowaną ok. 60 km od miejsca spadku). Nasze wyliczenia dotyczące obszaru spadku sprawdziły się w 100%, a dzięki precyzyjnej estymacji masy wykonanej przez zespół z Instytut Astronomii Czeskiej Akademii Nauk zawęziliśmy obszar spadku i byliśmy w stanie odnaleźć pojedynczy, piękny, orientowany meteoryt. Okaz wbił się w grunt na ok. 40 cm, a jego obecność zdradzała jedynie niewielka, eliptyczna dziura. Gdyby nie precyzyjne symulacje i uważność poszukiwaczy, z pewnością nie zostałby odnaleziony 🔎

To pierwszy w Polsce meteoryt żelazny znaleziony tak szybko po obserwowanym spadku oraz jeden z dwóch na świecie z dokładnie wyznaczoną orbitą przed wejściem w atmosferę. Otwiera to wyjątkowe możliwości badawcze – od pomiaru krótko żyjących izotopów promieniotwórczych, poprzez analizy jego składu, aż po odtworzenie historii w Układzie Słonecznym.

Znalazcy pragną, aby okaz pełnił także funkcję edukacyjną – po zakończeniu procedur badawczych będzie można zobaczyć go na ekspozycji muzealnej.

Bolid towarzyszący temu spadkowi został zarejestrowany przez aż 24 stacje naszej sieci, w tym dwie wyposażone w specjalistyczne spektrografy, dzięki którym znaliśmy typ meteorytu jeszcze przed jego odnalezieniem. To już trzeci spadek meteorytu w Polsce odnaleziony za sprawą naszych danych i analiz (po DrelowiePoświętnie w 2025 roku) 📹

Dziękujemy wszystkim zaangażowanym w obserwacje i poszukiwania. Kontynuujemy monitoring nieba z nadzieją na kolejne sukcesy!

Pełny raport (i dodatkowe zdjęcia) już na naszej stronie internetowej 👉 https://skytinel.com/obserwacja-spadku-i-odnalezienie.../

Wersja komunikatu dla poszukiwaczy z innych krajów:
Another major success for Skytinel Network & European Network - fresh iron meteorite fall has been found in Poland ☄️
On April 17, 2026, at 20:53:59 local time (18:53:59 UT) a bright fireball lit up the sky over central Poland.
A specimen weighing 2.9 kg was found on April 22 in the Zadzim municipality (Łódź Voivodeship) by Anna and Paweł Walczak (affiliated with the Skytinel Network and station SN12 - Koluszki, located approximately 60 km from the fall site). Our calculations of the strewn field proved accurate to 100%, and thanks to a precise mass estimation carried out by the team from the Astronomical Institute of the Czech Academy of Sciences, we were able to further constrain the impact area and successfully recover a single, well-preserved, oriented meteorite. The specimen penetrated the ground to a depth of approximately 40 cm, with its presence indicated only by a small, elliptical hole. Without precise simulations and the attentiveness of the search team, it would almost certainly have remained undiscovered 🔎
This is the first iron meteorite in Poland to be recovered so quickly after an observed fall, and one of only two worldwide with a precisely determined pre-atmospheric orbit. This opens up exceptional research opportunities - from measuring short-lived radionuclides, through detailed compositional analyses, to reconstructing its history within the Solar System.
The finders intend for the specimen to serve an educational role as well - following the completion of scientific procedures, it will be displayed in a museum exhibition.
The associated bolide was recorded by as many as 24 stations in our network, including two equipped with specialized spectrographs, which allowed us to determine the meteorite type even before its recovery. This marks the third meteorite fall in Poland successfully recovered thanks to our data and analyses (following Drelów and Poświętno in 2025) 📹
We thank everyone involved in the observations and search efforts. We continue to monitor the sky in hopes of further successes!
The full report (and additional photographs) is now available on our website 👉
https://skytinel.com/obserwacja-spadku-i-odnalezienie.../
»
Patrz → Galerie.


Post znalazców okazu Anny i Pawła Walczaków
«
Anna, Paweł i meteoryt!

Koluszkowska Stacja Kosmiczna

piątek, 24 kwietnia 2026 o 16:01

Nie da się opisać jak bardzo niesamowite jest to co się stało, więc nawet nie będę próbował… 🤯 MAMY GO❗️

Został przekazany do badań!
🪨
Jest niezwykły - żelazny, znaleziony pięć dni po spadku, (a to naprawdę wyjątkowa okoliczność w skali świata)! Jest bezcenny dla polskiej nauki! 😍 Nieprawdopodobne, że to właśnie my znaleźliśmy meteoryt, który spadł w pierwszym dniu XIV Konferencji Meteorytowej Polskie Towarzystwo Meteorytowe w Koluszkach!

Bardziej koluszkowski byłyby wyłącznie wtedy, gdyby spadł na wtorkowym Rynku… 😉

Ilość cudownych zbiegów okoliczności jest zadziwiająca. Zobaczcie sami:

1️⃣ Wyjątkowo jasny bolid pojawił się w czasie Konferencji Meteorytowej w Koluszkach (i nadal nie wiem, kto nam to załatwił…) 😁
2️⃣ Został zarejestrowany przez kamery bolidowe w Koluszkach (i wielu innych miejscach oczywiście, co miało spore znaczenie dla wyznaczenia miejsca upadku kosmicznej skały)
3️⃣ Spadł niespełna 100 km od Koluszek…
4️⃣ I został znaleziony przez Koluszkowian!

Mateusz Żmija, który wyliczył elipsę spadku… niestety nie jest Koluszkowianinem, (a szkoda, ponieważ jest wybitną postacią!) Na zawsze odmienił jednak oblicze polskiej meteorytyki i to przede wszystkim jemu zawdzięczamy odnalezienie tego meteorytu, a także DrelowaPoświętna.💪

Jemu – i oczywiście wszystkim operatorom sieci Skytinel[1] – to kolejny wspólny sukces! ❤️

Dziękuję Mateuszowi, wszystkim członkom sieci oraz Powiat Łódzki Wschodni, który zainstalował kamery bolidowe Koluszkowskiej Stacji Kosmicznej na dachu Zespół Szkół nr 2 w Koluszkach. ❤️

Więcej informacji na stronie Skytinel. Mateusz Żmija zdecydowanie lepiej opisze naszego kosmicznego gościa.

O rany… Wciąż trudno w to uwierzyć! 🥹

Pogodnego nieba! ✨

»


Okaz in situ (fot. Anna i Paweł Walczak; źródło: FB))


17 kwietnia, bolid w trakcie Konferencji PTMet

Za postem profilu Skytinel[1]

«
Obraz bolidu zarejestrowany przez kamerę stacji Skytinel

Skytinel

sobota, 18 kwietnia 2026 o 07:26

Spektakularny bolid nad woj. wielkopolskim i woj. łódzkim – 17 kwietnia 2026, godz. 20:53:59 ☄️

Wczoraj wieczorem nad centralną częścią kraju pojawił się wyjątkowo jasny bolid. Zjawisko zostało zaobserwowane w trakcie kolacji towarzyszącej XIV Konferencji Meteorytowej, organizowanej przez Polskie Towarzystwo Meteorytowe - tuż po wyborze nowych władz stowarzyszenia 😉

Dysponujemy bogatym zestawem danych z kamer kierunkowych i all-sky, a także ze specjalistycznego spektrografu, który pozwoli nam ocenić skład meteoroidu. Otrzymaliśmy również dziesiątki wiadomości w sprawie tego bolidu, za które serdecznie dziękujemy! Można powiedzieć, że „otoczyliśmy” bolid z każdej strony. Obecnie trwa kompleksowa analiza wszystkich zebranych danych.

Wstępne analizy wskazują, że meteoroid poruszał się po orbicie lekko wykraczającej poza orbitę Marsa, a jego obieg wokół Słońca zajmował nieco ponad 1,5 roku ziemskiego. Intrygujący był także przebieg jasnej fazy lotu - meteoroid wielokrotnie rozbłyskiwał, dlatego niektórzy świadkowie mieli wrażenie, że obiekt "wirował" w atmosferze. Jednocześnie nie ma zbyt wielu zgłoszeń dot. efekt akustycznych.

Niewykluczone, że doszło do spadku meteorytu - według obecnej wiedzy obyło się bez żadnych szkód 🪨

Szczegółowe wyniki analiz w pierwszej kolejności zostaną udostępnione członkom sieci Skytinel oraz współpracującym instytucjom naukowym. Jeżeli doszło do spadku meteorytu, obszar poszukiwań zostanie ujawniony za 14 dni 🫡

»


Za postem profilu Tomek Walesiak

«
Poszukiwanie meteorytu z piątkowego spadku! 🔸️🔸️🔸️️AKTUALIZACJA2 !!!🔸️🔸️🔸️️ (2026-04-20 08:30) - dodana najnowsza mapka z uwzględnieniem alternatywnej wersji obliczeń jasnej fazy

Tomek Walesiak

środa, 22 kwietnia 2026 o 09:39

Po uwzględnieniu dodatkowego nagrania zgodnie z obietnicą przesyłam zaktualizowany obszar spadku dla obserwowanego niecodziennego meteoru w Centralnej Polsce z ostatniego piątku (2026-04-17), o którym pisałem we wcześniejszym poście (link niżej).

https://www.facebook.com/share/p/1Do31skcDy/

Na podstawie najnowszych obliczeń jasnej fazy dokonanej przez PFN / PKiM wykonałem szereg symulacji potencjalnego miejsca spadku. Wszystkie symulacje wypadały na dość mocno zawężonym obszarze (zaznaczonym zieloną elipsą), z najbardziej prawdopodobnymi lokalizacjami oznaczonymi zielonymi pinezkami. Niebieskie pinezki pokazują symulację z zastosowaniem uproszczonego modelu.

Poszukiwana masa końcowa wyznaczona przez PFN / PKiM to około 2,3kg i jest to najprawdopodobniej meteoryt żelazny.

Taki meteoryt z pewnością wbił się w ziemię, na głębokość najprawdopodobniej 10-30cm (oczywiście wszystko zależy od gruntu). Ziemia w tym miejscu powinna być dookoĺa nieco rozrzucona, choć po deszczu takie ślady się zacierają.

W przypadku odnalezienia meteorytu prośba o przekazanie informacji na temat lokalizacji znaleziska, głębokości zalegania oraz wykonanie dokumentacji fotograficznej.

Sugerowany sposób poszukiwania to rozpocząć od najbardziej prawdopodobnej lokalizacji i poruszać się coraz większymi kręgami, w szczególności w zaznaczonym zieloną elipsą obszarze, z tendencją do przesuwania w kierunku wschodnim (w kierunku lokalizacji z uproszczonego modelu).

Uwaga! Przy wyznaczeniu jasnej fazy mieliśmy do dyspozycji jedynie przybliżoną lokalizację nagrania wykonanego z kamery znajdującej się najbliżej miejsca spadku. Jeśli uda się uzyskać dokładniejsze współrzędne spróbujemy jeszcze raz zaktualizować mapkę.

»


Za postem profilu Astronomický ústav AV ČR

«
Složený snímek z videozáznamu bolidu EN170426_185359 pořízeného videokamerou ze stanice Evropské bolidové sítě v Opavě (Astronomický ústav AV ČR)

Astronomický ústav AV ČR

poniedziałek, 20 kwietnia 2026 o 17:00

VIDĚLI JSTE V PÁTEK VEČER JASNÝ BOLID?

Máme zpracováno a přinášíme informace, co se během soumraku odehrálo v pátek 17. dubna 2026 na severní obloze.

Přesně ve 20 hodin 53 minut a 59 sekund středoevropského letního času vstoupil do zemské atmosféry relativně velký meteoroid (dále označený také jako EN170426_185359) o hmotnosti kolem 100 kg složený převážně ze železa a niklu a začal svítit natolik, že byl již zaznamenatelný našimi kamerami. Bylo to ve výšce 84 km nad zemí a tento úlomek meziplanetární hmoty se v té době pohyboval rychlostí jen o málo vyšší než 13 km/s (tedy z hlediska srážkových rychlostí těchto těles se Zemí velmi pomalu) a po poměrně strmé dráze k zemskému povrchu 69 stupňů pokračoval v letu přibližně jihovýchodním směrem a postupně zjasňoval.

Díky vysokému sklonu je průmět dráhy relativně krátký, nicméně ve skutečnosti v atmosféře těleso uletělo téměř 75 km světelné dráhy. Celá tato dráha ležela západně od polského města Lodž. V maximu dosáhl bolid absolutní jasnost přesně srovnatelnou s jasností Měsíce v úplňku. Jednalo se o velmi soudržný meteoroid, takže pronikl velmi hluboko do atmosféry. Pohasl po téměř 7 sekundách letu ve výšce pouhých 14 kilometrů nad zemí, což je mimořádně nízko. V tu dobu již byl zbrzděný natolik, že významný zbytek jeho původní hmoty přečkal ablační fázi letu a dopadl na zemský povrch jako meteorit.

Průmět světelné dráhy bolidu EN170426_185359 v atmosféře na zemský povrch ukazuje žlutá šipka na mapce. Skutečná světelná dráha byla dlouhá 75 km, avšak kvůli relativně velkému sklonu 69 stupňů se průmět jeví relativně krátký. Bílé čtverečky s černým středem vyznačují polohy některých především bližších stanic Evropské bolidové sítě, které bolid zaznamenaly (grafika: Astronomický ústav AV ČR, podkladová mapa: Google Earth).

Před srážkou se Zemí se tento meteoroid pohyboval po dráze jen mírně skloněné k rovině ekliptiky, tj. rovině zemské dráhy. V přísluní se jen velmi těsně dostával blíže ke Slunci než je dráha Země a v odsluní se nejdále dostával do vnitřní části pásu asteroidů, tedy do oblasti mezi dráhami planet Mars a Jupiter. Jeden oběh kolem Slunce mu trval téměř přesně 2 pozemské roky. Tento charakter dráhy je typický pro meteoroidy asteroidálního původu. Více na https://meteor.asu.cas.cz/cz/post/bolid_2026_04_17/.

Obrázky a data nejsou určeny k dalšímu šíření a publikování. Raději, prosím, odkazujte na tento příspěvek nebo na stránku https://meteor.asu.cas.cz/cz/post/bolid_2026_04_17/.

»


Galerie

Okaz

Meteoryt w obiektywie Szymona Kozłowskiego


Szczegóły powierzchni


Bolid


Iron meteorite fall in Poland - 17/04/2026, 18:53:59 UT


Poszukiwania

Sobotnio-niedzielne poszukiwania Redakcji (stan: 18-19 kwietnia 2026 r.)


Bibliografia

  • Woźniak Marek, (2021), Meteoryty żelazne – klasyfikacja w obrazach (Iron meteorites – classification in pictures), Acta Soc. Metheor. Polon., 12, 2021, s. 149-216 (abstrakt).[2] Plik ASMP; Książka abstraktów.
  • Żmija Mateusz, Kozłowski Szymon, Kowalik Marcin, Świerczyński Ernest, Jakubowski Tomasz, Sęk Grzegorz, Strzelczyk Piotr, (2025), Sieć bolidowa Skytinel – rozwój i perspektywy (Skytinel Network – growth and perspectives), Acta Soc. Metheor. Polon., 16, 2025, s. 89-111.[3][1] Plik ASMP.

Przypisy

  1. ^ a b c d e f Skytinel — dynamicznie rozwijająca się sieć stacji bolidowych Skytinel; projekt zainicjowany wiosną 2024 roku i prowadzony przez Mateusza Żmiję; rozmieszczone na terenie Polski ponad 50 stacji z kamerami all-sky i kierunkowymi (stan: marzec 2026 r.), rejestruje jasne meteory i bolidy; sieć ma już swoje sukcesy: obserwacja bolidu z którego spadł meteoryt Haag i rokujący bolid SN20241025 (Grzebsk).
    • W lutym 2025 roku znaleziono okazy meteorytu Drelów spadłe z zaobserwowanego przez sieć bolidu SN20250218!
    • W sierpniu 2025 roku znaleziono fragmenty meteorytu Poświętno spadłe z zaobserwowanego przez sieć bolidu SN20250724!
    • W kwietniu 2026 roku znaleziono okaz meteorytu Zadzim spadły z zaobserwowanego przez sieć bolidu SN20260417!
  2. ^ więcej → woreczko.pl – Meteoryty żelazne – klasyfikacja w obrazach (Iron meteorites – classification in pictures)
  3. ^ wyniki obserwacji i analiz bolidów: Grzebsk (SN20241025), Haag, Nagydobos, Świecie (SN20241126), Tuszyn (SN20241111), Wierzchowo (SN20250103B)

Zobacz również

Linki zewnętrzne

Mass media

Osobiste