(Unless otherwise stated, the copyright of the materials included belong to Jan Woreczko & Wadi.)
Emsland
Z Wiki.Meteoritica.pl
| Strona w budowie (Site under construction) Jeszcze to chwilę potrwa (It will take a while) |
Piękne żelazo z bagna
| Emsland → | |
| Meteoryt Emsland (źródło: Gehler et al. 2015; „Abb. 37 Göttinger Hauptmasse des Meteoriten von Emsland. Foto: GZG Museum/G. Hundertmark.”)
| |
| znalezisko | |
| Lokalizacja | Dolna Saksonia, Niemcy |
| Położenie[1] | 53°06'N, 07°12'E |
| Data | 1940 |
| Charakterystyka | |
| Typ | meteoryt żelazny, Iron-ung |
| Masa | 19 kg |
| Cechy | jeden okaz |
| Meteoritical Bulletin Database | |
Meteoryt został znaleziony latem 1940 roku podczas prac melioracyjnych przy budowie Brualer Schloot, kanału służącego do osuszania i zagospodarowania torfowiska Brualer Moor. Znaleziono go na głębokości ponad 2 metrów. Miejsce znajdowało się na wysokim torfowisku na północny zachód od Rhede, około 500 m od granicy z Holandią. Meteoryt został znaleziony przez robotników pracujących przy torfowisku — w tym okresie w Emsland istniały obozy karne (trwała II Wojna Światowa), a więźniowie (m.in. więźniowie hitlerowskiego obozu koncentracyjnego Emslandlager III Brual-Rhede) byli wykorzystywani do ciężkich prac przy osuszaniu torfowisk.
Po znalezieniu okaz trafił do Oberbaurata Wilhelma Sagemüllera, kierownika/urzędnika Wasserwirtschaftsamt Meppen. Początkowo zamierzano przekazać go do regionalnego muzeum, ale bardzo szybko zainteresowali się nim naukowcy z Uniwersytetu w Getyndze. 26 sierpnia 1940 roku doktorant Franz Hillen zwrócił się do Sagemüllera z prośbą o przesłanie żelaza jemu oraz jego promotorowi, Friedrichowi Rudolfowi Vogelowi, kierującemu laboratorium metalograficznym Institut für allgemeine Metallkunde Uniwersytetu w Getyndze. Sagemüller wysłał meteoryt 11 września 1940 roku. Vogel wykonał następnie badania metalograficzne i zlecił analizę chemiczną.
Okaz miał około 22×19×13 cm i ważył około 19 kg, a większość jego powierzchni pokrywają regmaglipty. Jeszcze ciekawsze jest to, że na dolnej stronie meteorytu naturalnie ujawniły się figury Widmanstättena w wyniku działania kwasów glebowych, wszak został znaleziony w kwaśnym środowisku torfowiska. Meteoryt został częściowo „wytrawiony” już w ziemi, bez udziału człowieka!
Bibliografia
- Bartoschewitz Rainer, (1999), Der Emsland Meteorit, Der Aufschluss, 50(5), 1999, s. 257–266.
- Buchwald Vagn Fabritius, (1975), Handbook of Iron Meteorites. Their History, Distribution, Composition, and Structure, University of California Press, Berkeley 1975, (s. 566). ISBN 0-520-02934-8.[2] Pliki PDF.
- +Gehler Alexander, Reich Mike, (2015), Die Meteorite Niedersachsens, Naturhistorica – Berichte der Naturhistorischen Gesellschaft Hannover, 157, 2015, s. 7-100.[3] Plik PDF; plik Naturhistorica.
- Koblitz Jörn, MetBase. Meteorite Data Retrieval Software, Version 7.3 (CD-ROM), Ritterhude, Germany 1994-2012. MetBase.
- Vogel Rudolf, (1943), Emsland, ein neuer Eisenmeteorit, Chemie der Erde, 15, 1943, s. 52–65.
Przypisy
Zobacz również
- meteoryt Zadzim
Linki zewnętrzne
- Meteoritical Bulletin Database (MBD) – meteoryt Emsland
- Encyclopedia of Meteorites (EoM) – meteoryt Emsland
- Wikipedia (DE) – Emsland (Meteorit)