(Unless otherwise stated, the copyright of the materials included belong to Jan Woreczko & Wadi.)
Bobulińce
Z Wiki.Meteoritica.pl
m (→Bibliografia) |
m (→Lokalizacja) |
||
| (Nie pokazano 12 wersji pomiędzy niniejszymi.) | |||
| Linia 2: | Linia 2: | ||
__NOTOC__ | __NOTOC__ | ||
== Kolejny zaginiony okaz == | == Kolejny zaginiony okaz == | ||
| - | [[ | + | [[Image:Bobulińce_(Album_1911)-detal.jpg|240px|thumb|''{{Wielokropek}} meteoryt spadły we wsi Bobulice wagi 1918 gramów etc.'' (źródło: ''Album{{Kropek}}'' 1911)]] |
Informacja prasowa z początku XX wieku o znajdującym się w zbiorach „Muzeum Podolskiego” w Tarnopolu ([[Ukraina]]) dużym okazie meteorytu, podobno znalezionym przed 1913 rokiem (prawdopodobnie w 1909 roku; Duda 2010) we wsi Bobulińce (ukr. ''Бобулинці'') na Podolu. | Informacja prasowa z początku XX wieku o znajdującym się w zbiorach „Muzeum Podolskiego” w Tarnopolu ([[Ukraina]]) dużym okazie meteorytu, podobno znalezionym przed 1913 rokiem (prawdopodobnie w 1909 roku; Duda 2010) we wsi Bobulińce (ukr. ''Бобулинці'') na Podolu. | ||
| Linia 12: | Linia 12: | ||
{{AQuote-end}} | {{AQuote-end}} | ||
| - | „Muzeum Podolskie” mieściło się w gmachu ówczesnego Towarzystwa Szkół Ludowych przy ulicy ks. Stepana Kaczały 2.<ref>na [http://www.krzysbar.home.pl/tarnopol/tsl.html starych fotografiach gmachu] Towarzystwa Szkół Ludowych przy ulicy Kaczały, widać takie same detale architektoniczne, jak na współczesnych zdjęciach ''Włoskiego Dziedzińca'' ([http://www.panoramio.com/photo/53152981 Итальянский дворик]) w Google Earth</ref> Jego zbiory zostały rozgrabione przez Rosjan w 1915 roku.<ref>kontynuatorem tradycji Muzeum Podolskiego (ukr. ''Музей Подільський'') jest obecnie ''Тернопільський краєзнавчий музей''; Wikipedia (UK) – [http://uk.wikipedia.org/wiki/Тернопільський_краєзнавчий_музей Тернопільський краєзнавчий музей]</ref> | + | „Muzeum Podolskie” mieściło się w gmachu ówczesnego '''Towarzystwa Szkół Ludowych''' ('''T.S.L.''') przy ulicy ks. Stepana Kaczały 2.<ref>na [http://www.krzysbar.home.pl/tarnopol/tsl.html starych fotografiach gmachu] Towarzystwa Szkół Ludowych przy ulicy Kaczały, widać takie same detale architektoniczne, jak na współczesnych zdjęciach ''Włoskiego Dziedzińca'' ([http://www.panoramio.com/photo/53152981 Итальянский дворик]) w Google Earth</ref> Jego zbiory zostały rozgrabione przez Rosjan w 1915 roku.<ref>kontynuatorem tradycji Muzeum Podolskiego (ukr. ''Музей Подільський'') jest obecnie ''Тернопільський краєзнавчий музей''; Wikipedia (UK) – [http://uk.wikipedia.org/wiki/Тернопільський_краєзнавчий_музей Тернопільський краєзнавчий музей]</ref> |
| - | Szczegółowy opis zbioru i znajdującego się w nim meteorytu znajduje się w wydanym w 1913 roku „'''''Przewodnik po Muzeum Podolskiem T. S. L. w Tarnopolu r. 1912'''''” (''uzupełnienia w tekście [[Redakcja]]''): | + | Szczegółowy opis zbioru i znajdującego się w nim meteorytu znajduje się w wydanym w 1913 roku „'''''Przewodnik po Muzeum Podolskiem T. S. L. w Tarnopolu r. 1912'''''” (''uzupełnienia w tekście [[Redakcja]]''): |
{{AQuote-begin |max-width=800px}} | {{AQuote-begin |max-width=800px}} | ||
| - | {{Wielokropek}} Najpiękniejszym okazem działu przyrodniczego jest niewątpliwie meteoryt wagi 1916 gramów, znaleziony we wsi Bobulińce na Podolu [''с.Бобулинці на Поділлі''] w r. 1909, który spadł tam nie wątpliwie tego roku w sierpniu (L. inw. 343). Ofiarował go muzeum P. Paweł Dumanowski [''Павло Думановський'']. Jedno miejsce kulistego meteorytu lekko nadszlifowane okazuje, że składa się z żelaza na którem przy polaniu kwasem występują figury geometryczne. Bardzo wybitnie odcina się także od reszty wnętrza ciemniej zabarwiona kora. Na powierzchni zewnętrznej meteorytu widać charakterystyczne nierówności. Okaz spoczywa w muzeum w osobnej oszklonej gablotce. | + | {{Wielokropek}} Najpiękniejszym okazem działu przyrodniczego jest niewątpliwie meteoryt wagi 1916 gramów, znaleziony we wsi Bobulińce na Podolu [''с.Бобулинці на Поділлі''] w r. 1909, który spadł tam nie wątpliwie tego roku w sierpniu (L. inw. 343). Ofiarował go muzeum P. Paweł Dumanowski [''Павло Думановський'']. Jedno miejsce kulistego meteorytu lekko nadszlifowane okazuje, że składa się z żelaza na którem przy polaniu kwasem występują figury geometryczne. Bardzo wybitnie odcina się także od reszty wnętrza ciemniej zabarwiona kora. Na powierzchni zewnętrznej meteorytu widać charakterystyczne nierówności. Okaz spoczywa w muzeum w osobnej oszklonej gablotce. |
{{AQuote-end}} | {{AQuote-end}} | ||
| - | + | '''Z zamieszczonego opisu wynika, że był to prawdopodobnie świeży (!) okaz meteorytu żelaznego na którym widać było, po potraktowaniu kwasem, figury Widmannstättena (!). Ważył niemal 2 kg.''' {{Txt2Img|Bobulińce_(Album_1911)-detal.jpg|Fotografia okazu}} sugeruje, że miał on kształt kuli o średnicy około 8 cm (zakładając średni ciężar właściwy dla meteorytów żelaznych ~7,5 g/cm³). | |
| + | Ofiarodawcą (znalazcą?) okazu był Paweł Dumanowski (''Павло Думановський''), ale w innych źródłach (portal 1540.com.ua) wymienia się dwóch znalazców, właścicieli działającej od 1901 roku w Bobulińcach gorzelni: Mojżesza Dawida Aschkenazego (''Мойшею Ашкеназі'') i Benjamina Kaufmanna (''Веніяміном Кауфманом''). | ||
| + | |||
| + | ;Nie znaleziono więcej innych informacji o tym okazie, ani o jego dalszych losach. | ||
=== Źródła === | === Źródła === | ||
| Linia 32: | Linia 35: | ||
Читач написав на сайт:<ref>autorem wpisu jest Oksana Kulczycka pracownik działu przyrodniczego Muzeum Regionalnego w Tarnopolu (''Оксана Кульчицька старший науковий співробітник відділу природи Тернопільського краєзнавчого музею'')</ref> Тернопільський край славиться своїми геологічними пам’ятками. Це і величезні карстові печери та лабіринти, рівних яким немає в Європі, і відкопаний неогеновий бар’єрний риф - Товтрова гряда, і всесвітньо визнаний каньйон Дністра, де відслонюється потужний комплекс осадових товщ від наймолодших - антропогенних і до найдавніших силурійських відкладів палеозойської ери, і надзвичайно рідкісні мінеральні утворення – скупчення кристалів піщанистого кальциту у сарматських відкладах Кременецьких гір. Не завжди є можливість поїхати кудись далеко, щоб побачити і оцінити красу свого краю. Для цього й існують музеї. | Читач написав на сайт:<ref>autorem wpisu jest Oksana Kulczycka pracownik działu przyrodniczego Muzeum Regionalnego w Tarnopolu (''Оксана Кульчицька старший науковий співробітник відділу природи Тернопільського краєзнавчого музею'')</ref> Тернопільський край славиться своїми геологічними пам’ятками. Це і величезні карстові печери та лабіринти, рівних яким немає в Європі, і відкопаний неогеновий бар’єрний риф - Товтрова гряда, і всесвітньо визнаний каньйон Дністра, де відслонюється потужний комплекс осадових товщ від наймолодших - антропогенних і до найдавніших силурійських відкладів палеозойської ери, і надзвичайно рідкісні мінеральні утворення – скупчення кристалів піщанистого кальциту у сарматських відкладах Кременецьких гір. Не завжди є можливість поїхати кудись далеко, щоб побачити і оцінити красу свого краю. Для цього й існують музеї. | ||
| - | {{Wielokropek}} | + | {{Wielokropek}}<br /> |
| - | + | ||
Найдавніші геологічні експонати, які надійшли в музей, датуються 1948 роком. Хоч доволі велика колекція геологічних памяток була і в першій експозиції музею. Про це свідчить путівник по музею від 1913 року. | Найдавніші геологічні експонати, які надійшли в музей, датуються 1948 роком. Хоч доволі велика колекція геологічних памяток була і в першій експозиції музею. Про це свідчить путівник по музею від 1913 року. | ||
| Linia 40: | Linia 42: | ||
На жаль, велика кількість експонатів, в тому числі і метеорит, були втрачені, адже наш край пережив війни та пограбування. Подальша доля перших геологічних експонатів музею залишилась невідомою. | На жаль, велика кількість експонатів, в тому числі і метеорит, були втрачені, адже наш край пережив війни та пограбування. Подальша доля перших геологічних експонатів музею залишилась невідомою. | ||
| - | {{Wielokropek}} | + | {{Wielokropek}}<br /> |
| - | + | ||
Оксана Кульчицька старший науковий співробітник відділу природи Тернопільського краєзнавчого музею | Оксана Кульчицька старший науковий співробітник відділу природи Тернопільського краєзнавчого музею | ||
{{BQuote-end}} | {{BQuote-end}} | ||
| - | Okaz znalazł w ''„с.Бобулинці на Поділлі”'' i przekazał do muzeum niejaki ''Павло Думановський''. W czasie działań wojennych zbiory muzeum zostały rozgrabione, a dalsze losu meteorytu nie są znane. | + | :Okaz znalazł w ''„с.Бобулинці на Поділлі”'' i przekazał do muzeum niejaki ''Павло Думановський''. W czasie działań wojennych zbiory muzeum zostały rozgrabione, a dalsze losu meteorytu nie są znane. |
| Linia 54: | Linia 55: | ||
| - | W ''Sprawozdaniu z działalności Towarzystwa Szkoły Ludowej za rok 1912'' (1913) jest informacja (s. 131) o okazach meteorytów w zbiorach '''Muzeum Podolskiego''' założonym przez koło TSL w Tarnopolu (''wyróżnienia w tekście [[Redakcja]]''): | + | Za portalem „ДОБА” (po ukraińsku): |
| + | {{BQuote-begin |max-width=800px}} | ||
| + | {{Wielokropek}} Зі старого фотоальбому організації "Т.S.L." можна побачити ряд музейних експонатів. Зокрема, шафу з старою порцеляною, килимок із заводу пані Пауліни Мандловей з Тернополя, старовинний годинник. Також була дерев'яна лопата, яку знайшли під час розкопок у Великій Березовиці та метеорит, який впав у селі Бобулинці, що на Бучаччині. Вага метеориту була 1918 грам. | ||
| + | |||
| + | На початку Першої світової війни Тарнопіль окупувала російська армія й у 1915 р. музейна збірка була варварськи пограбована: частина експонатів спакована в ящики і відправлена у Росію, де і знаходилася до 1929 р., а решта - розкрадена або побита солдатами на місці, зокрема, кераміка і порцеляна. | ||
| + | {{BQuote-end}} | ||
| + | :W czasie działań wojennych zbiory muzeum zostały rozgrabione przez Rosjan, a dalsze losu meteorytu nie są znane. | ||
| + | |||
| + | |||
| + | Za portalem 1540.com.ua (po ukraińsku): | ||
| + | {{BQuote-begin |max-width=800px}} | ||
| + | {{Wielokropek}} – Найціннішим зразком природничої секції був метеорит вагою 1916 грамів, знайдений 1901 року у подільському селі Бобулинці (Бучацький район) власниками спиртзаводу Мойшею Ашкеназі та Веніяміном Кауфманом. {{Wielokropek}} | ||
| + | {{BQuote-end}} | ||
| + | |||
| + | |||
| + | W „''Sprawozdaniu z działalności Towarzystwa Szkoły Ludowej za rok 1912''” (1913) jest informacja (s. 131) o okazach meteorytów w zbiorach '''Muzeum Podolskiego''' założonym przez koło TSL w Tarnopolu (''wyróżnienia w tekście [[Redakcja]]''): | ||
{{AQuote-begin |max-width=800px}} | {{AQuote-begin |max-width=800px}} | ||
{{Wielokropek}} Czwartą salę wypełniają przeważnie zbiory przyrodnicze ze świata roślinnego i zwierzęcego i mapy, odnoszące się geografii Polski, kolekcye minerałów i bogactw kopalnych Galicyi, '''meteoryty''' i t. p. {{Wielokropek}} | {{Wielokropek}} Czwartą salę wypełniają przeważnie zbiory przyrodnicze ze świata roślinnego i zwierzęcego i mapy, odnoszące się geografii Polski, kolekcye minerałów i bogactw kopalnych Galicyi, '''meteoryty''' i t. p. {{Wielokropek}} | ||
| Linia 65: | Linia 81: | ||
{{BQuote-end}} | {{BQuote-end}} | ||
| + | === {{Sparse-b}}Ciekawostka{{Sparse-e}} === | ||
| - | + | Temat sztucznej inteligencji (ang. ''artifical intelligence'', AI) jest dziś na topie. Jedni pokładają w niej nadzieje, inni mają obawy, a jeszcze inni [[OpenAI|eksperymentują]]. Nie ulega jednak wątpliwości, że, na tę chwilę, ma ona halucynacje i konfabuluje. 😊 Piszą o tym zjawisku znawcy tematu i praktycy. | |
| - | + | Google AI na pytanie o meteoryt Bobulińce (pytanie: [https://www.google.com/search?q=метеорит+Бобулинці метеорит Бобулинці]) swoją odpowiedzią rozczarowuje! Google AI, wspierając się zawartością portalu {{SITENAME}} (!), opisuje meteoryt Bobulińce, jako meteoryt kamienny (pytanie było po ukraiński, więc odpowiedź jest też po ukraińsku): | |
| + | {{BQuote-begin |width=800px}} | ||
| + | [[Image:Bobulińce_(Google_AI)-ps.jpg|right|200px|]] | ||
| + | Метеорит «Бобулинці» — це історичний <span style="color:{{Color wiki-red}}">кам'яний метеорит</span> вагою близько 2 кг (1916 г), знайдений 1901 року в селі Бобулинці (Бучацький район, Тернопільська область). Він вважався найціннішим експонатом природничого відділу музею на Поділлі свого часу.<br /> | ||
| + | '''Основні факти:''' | ||
| + | * '''Місце знахідки:''' с. Бобулинці, Поділля, Україна. | ||
| + | * '''Рік знахідки:''' 1901. | ||
| + | * '''Вага:''' 1916 грамів. | ||
| + | * '''Тип:''' кам'яний метеорит. <span style="color:{{Color wiki-red}}">[meteoryt kamienny]</span> | ||
| + | Зразок був важливим науковим об'єктом, що відображав метеоритну активність у регіоні, [[Бобулинці|як зазначається у статті польською мовою]]. | ||
| + | {{BQuote-end}} | ||
| + | :Porażka. 😭 | ||
== Lokalizacja == | == Lokalizacja == | ||
| Linia 84: | Linia 112: | ||
{{GEIcon-PointRed}} | {{GEIcon-PointRed}} | ||
(B) Bobulińce | (B) Bobulińce | ||
| + | {{GEIcon-House}} | ||
| + | Cerkwie: ''Церква Святого Архистратига Михаїла УГКЦ'' i ''Церква Святого Архистратига Михаїла ПЦУ''<ref>''УГКЦ – Українська Греко-Католицька Церква'', ''ПЦУ – Православна Церква України''</ref> | ||
{{GEFrame-end}} | {{GEFrame-end}} | ||
Wieś '''Bobulińce''' (ukr. ''Бобулинці''; ros. ''Бобулинцы''). | Wieś '''Bobulińce''' (ukr. ''Бобулинці''; ros. ''Бобулинцы''). | ||
| + | |||
| + | Według inf. w internecie: gorzelnia w Bobulińcach, której w 1901 roku właścicielami byli Mojżesz Dawid Aschkenaze oraz Benjamin Kaufmann, znajdowała się na obszarze dworskim. Obiekt ten funkcjonował w pobliżu majątku ziemskiego, na zachód od cerkwi św. Mikołaja, w okolicach potoku. Jednak na [[:Kategoria:Mapy|starych mapach]] nie udało się zlokalizować tego obiektu. | ||
| + | |||
| + | <br clear="all"/> | ||
| + | |||
| + | == Galerie == | ||
| + | |||
| + | <gallery caption="" widths="240px" heights="240px" perrow="3"> | ||
| + | File:Bobulińce_(Album_1911).jpg|''Niektóre przedmioty z muzeum T. S. L. w Tarnopolu, jako to szafa z starą porcelaną, kilim z fabryki P.Pauliny Mandlowej w Tarnopolu, stary bożniczy świecznik żydowski, zegar z czasów Kongresu, cecha tarnopolskiego cechu ślusarzy, kowali etc. z wieku 18., relikwiarz spiżowy staroruski w formie krzyża, drewniana łopata wykopana z głębi 2½ m. w torfowisku koło Berezowicy Wielkiej; urny, tacka starojapońska, makata jedwabna japońska z w. 17., '''meteoryt spadły we wsi Bobulice wagi 1918 gramów etc.''''' (źródło: ''Album{{Kropek}}'' 1911) | ||
| + | File:Bobulińce_(Świat_1913).jpg|''Zbiory Muzeum Podolskiego'' (źródło: ''„Świat”'' 1913) | ||
| + | </gallery> | ||
<br clear="all"/> | <br clear="all"/> | ||
| Linia 94: | Linia 135: | ||
* '''''Album: Koło T.S.L. w Tarnopolu''''', (1911), Lwów: [s.n., ca 1911] (A. Hegedüs). Plik [https://polona.pl/item/album-kolo-tsl-w-tarnopolu,NzM3OTU3ODY/48/ PDF]. | * '''''Album: Koło T.S.L. w Tarnopolu''''', (1911), Lwów: [s.n., ca 1911] (A. Hegedüs). Plik [https://polona.pl/item/album-kolo-tsl-w-tarnopolu,NzM3OTU3ODY/48/ PDF]. | ||
| - | * Дуда | + | * Дуда Ігор Микитович (Duda Ihor Mykytowycz), (2010), '''Тернопіль. 1540—1944. Історико-краєзнавча хроніка (''Tapnopol: 1540-1944'')''', Tarnopol 2010, ss. 296 (s. 147). Plik [https://web.archive.org/web/20170807192211/http://shron.chtyvo.org.ua/Duda_Ihor/Ternopil_15401944_Istoryko-kraieznavcha_khronika_Chastyna_I.pdf PDF]. |
* Jast., (1913), '''Muzeum Podolskie w Tarnopolu''', ''„Świat” Ilustrowany Magazyn Tygodniowy'', nr 20 (17 maja 1913), s. 9-10. Plik {{Link-dLibra|PdBC|d|67309}}. | * Jast., (1913), '''Muzeum Podolskie w Tarnopolu''', ''„Świat” Ilustrowany Magazyn Tygodniowy'', nr 20 (17 maja 1913), s. 9-10. Plik {{Link-dLibra|PdBC|d|67309}}. | ||
| Linia 103: | Linia 144: | ||
{{Przypisy}} | {{Przypisy}} | ||
| + | |||
| + | == Zobacz również == | ||
| + | |||
| + | * meteoryt [[Krzadka (Krządka)]] | ||
== Linki zewnętrzne == | == Linki zewnętrzne == | ||
| Linia 108: | Linia 153: | ||
* Portal '''100 lat temu.pl''' – artykuł [http://100lattemu.pl/index.php/aktualnosci3/3323-muzeum-podolskie-w-tarnopolu „Muzeum Podolskie w Tarnopolu”] | * Portal '''100 lat temu.pl''' – artykuł [http://100lattemu.pl/index.php/aktualnosci3/3323-muzeum-podolskie-w-tarnopolu „Muzeum Podolskie w Tarnopolu”] | ||
* Portal '''m.20minut.ua''' – wpis [http://vn.20minut.ua/vid-chytachiv/geologichna-skarbnitsya-krayu-do-100-richchya-ternopilskogo-kraeznavchogo-muzeyu-10279465.html Геологічна скарбниця краю (до 100-річчя Тернопільського краєзнавчого музею)] | * Portal '''m.20minut.ua''' – wpis [http://vn.20minut.ua/vid-chytachiv/geologichna-skarbnitsya-krayu-do-100-richchya-ternopilskogo-kraeznavchogo-muzeyu-10279465.html Геологічна скарбниця краю (до 100-річчя Тернопільського краєзнавчого музею)] | ||
| + | * Portal '''ДОБА''' – Балуцький Сергій: [https://doba.te.ua/post/42678 У першому тернопільському музеї серед експонатів був метеорит, який впав біля Бучача. Фото] | ||
| + | * Portal '''1540.com.ua''' – [https://1540.com.ua/history/italiiskii-dvorik-u-ternopoli-istoriia-ta-suchasnist_25513/ Італійський дворик у Тернополі: історія та сучасність] | ||
* Portal [http://tarnopol.info/ tarnopol.info] | * Portal [http://tarnopol.info/ tarnopol.info] | ||
* woreczko.pl – [http://www.woreczko.pl/meteorites/features/glossary-Widmanstatten.htm Figury, struktury Widmanstättena (''Widmanstätten pattern'')] | * woreczko.pl – [http://www.woreczko.pl/meteorites/features/glossary-Widmanstatten.htm Figury, struktury Widmanstättena (''Widmanstätten pattern'')] | ||
| - | * Wikipedia – [http://pl.wikipedia.org/wiki/Bobulińce Bobulińce] | + | * Wikipedia – [http://pl.wikipedia.org/wiki/Bobulińce Bobulińce] {{SeparatorBull}} [https://pl.wikipedia.org/wiki/Ihor_Duda Ihor Duda] |
* Wikipedia (UK) – [http://uk.wikipedia.org/wiki/Тернопільський_краєзнавчий_музей Тернопільський краєзнавчий музей] | * Wikipedia (UK) – [http://uk.wikipedia.org/wiki/Тернопільський_краєзнавчий_музей Тернопільський краєзнавчий музей] | ||
Aktualna wersja na dzień 13:08, 27 mar 2026
Kolejny zaginiony okaz
Informacja prasowa z początku XX wieku o znajdującym się w zbiorach „Muzeum Podolskiego” w Tarnopolu (Ukraina) dużym okazie meteorytu, podobno znalezionym przed 1913 rokiem (prawdopodobnie w 1909 roku; Duda 2010) we wsi Bobulińce (ukr. Бобулинці) na Podolu.
Intrygująca informacja w tygodniku „Świat” z 1913 roku (za portalem 100 lat temu.pl; fragment; wyróżnienia w tekście Redakcja):
Muzeum Podolskie w Tarnopolu
(…) Są tu rzeczy rzadkie, jak monety ruskie, bite przez Kazimierza Wielkiego (wykopane pod Tarnopolem), jak litewskie monety z czasów pogańskich. Zbiory przyrodnicze odnoszą się wyłącznie do Podola, a najszacowniejszym okazem jest tu meteoryt, wagi 1916 gramów, znaleziony we wsi Bobulińce na Podolu przed kilku laty.
„Muzeum Podolskie” mieściło się w gmachu ówczesnego Towarzystwa Szkół Ludowych (T.S.L.) przy ulicy ks. Stepana Kaczały 2.[1] Jego zbiory zostały rozgrabione przez Rosjan w 1915 roku.[2]
Szczegółowy opis zbioru i znajdującego się w nim meteorytu znajduje się w wydanym w 1913 roku „Przewodnik po Muzeum Podolskiem T. S. L. w Tarnopolu r. 1912” (uzupełnienia w tekście Redakcja):
(…) Najpiękniejszym okazem działu przyrodniczego jest niewątpliwie meteoryt wagi 1916 gramów, znaleziony we wsi Bobulińce na Podolu [с.Бобулинці на Поділлі] w r. 1909, który spadł tam nie wątpliwie tego roku w sierpniu (L. inw. 343). Ofiarował go muzeum P. Paweł Dumanowski [Павло Думановський]. Jedno miejsce kulistego meteorytu lekko nadszlifowane okazuje, że składa się z żelaza na którem przy polaniu kwasem występują figury geometryczne. Bardzo wybitnie odcina się także od reszty wnętrza ciemniej zabarwiona kora. Na powierzchni zewnętrznej meteorytu widać charakterystyczne nierówności. Okaz spoczywa w muzeum w osobnej oszklonej gablotce.
Z zamieszczonego opisu wynika, że był to prawdopodobnie świeży (!) okaz meteorytu żelaznego na którym widać było, po potraktowaniu kwasem, figury Widmannstättena (!). Ważył niemal 2 kg. Fotografia okazu sugeruje, że miał on kształt kuli o średnicy około 8 cm (zakładając średni ciężar właściwy dla meteorytów żelaznych ~7,5 g/cm³).
Ofiarodawcą (znalazcą?) okazu był Paweł Dumanowski (Павло Думановський), ale w innych źródłach (portal 1540.com.ua) wymienia się dwóch znalazców, właścicieli działającej od 1901 roku w Bobulińcach gorzelni: Mojżesza Dawida Aschkenazego (Мойшею Ашкеназі) i Benjamina Kaufmanna (Веніяміном Кауфманом).
- Nie znaleziono więcej innych informacji o tym okazie, ani o jego dalszych losach.
Źródła
Na ukraińskim portalu m.20minut.ua znajduje się informacja (wyróżnienia w tekście Redakcja):
Геологічна скарбниця краю (до 100-річчя Тернопільського краєзнавчого музею)
06 червня 2013
Читач написав на сайт:[3] Тернопільський край славиться своїми геологічними пам’ятками. Це і величезні карстові печери та лабіринти, рівних яким немає в Європі, і відкопаний неогеновий бар’єрний риф - Товтрова гряда, і всесвітньо визнаний каньйон Дністра, де відслонюється потужний комплекс осадових товщ від наймолодших - антропогенних і до найдавніших силурійських відкладів палеозойської ери, і надзвичайно рідкісні мінеральні утворення – скупчення кристалів піщанистого кальциту у сарматських відкладах Кременецьких гір. Не завжди є можливість поїхати кудись далеко, щоб побачити і оцінити красу свого краю. Для цього й існують музеї.
(…)
Найдавніші геологічні експонати, які надійшли в музей, датуються 1948 роком. Хоч доволі велика колекція геологічних памяток була і в першій експозиції музею. Про це свідчить путівник по музею від 1913 року.
Найкрасивішим зразком природничого відділу того часу був метеорит вагою близько 2 кг, знайдений у с.Бобулинці на Поділлі. Подарував його музеєві Павло Думановський. Він складався з металу, на якому при реакції з кислотою виступаликрасиві геометричні фігури.
На жаль, велика кількість експонатів, в тому числі і метеорит, були втрачені, адже наш край пережив війни та пограбування. Подальша доля перших геологічних експонатів музею залишилась невідомою.
(…)
Оксана Кульчицька старший науковий співробітник відділу природи Тернопільського краєзнавчого музею
- Okaz znalazł w „с.Бобулинці на Поділлі” i przekazał do muzeum niejaki Павло Думановський. W czasie działań wojennych zbiory muzeum zostały rozgrabione, a dalsze losu meteorytu nie są znane.
W publikacji Duda (2010) znajduje się krótka wzmianka (po ukraińsku; wyróżnienia w tekście Redakcja):
Четверта зала представляла пам’ятки природи, колекції птахів, кістки та зуби мамонтів, знайдені на Поділлі, роги оленів і лосів, зразки дерев, рослин, мінералів і корисних копалин. Окрасою залу був метеорит вагою 1916 грамів, знайдений 1909 року в с. Бобулинці (повіт Бучач).
Za portalem „ДОБА” (po ukraińsku):
(…) Зі старого фотоальбому організації "Т.S.L." можна побачити ряд музейних експонатів. Зокрема, шафу з старою порцеляною, килимок із заводу пані Пауліни Мандловей з Тернополя, старовинний годинник. Також була дерев'яна лопата, яку знайшли під час розкопок у Великій Березовиці та метеорит, який впав у селі Бобулинці, що на Бучаччині. Вага метеориту була 1918 грам.
На початку Першої світової війни Тарнопіль окупувала російська армія й у 1915 р. музейна збірка була варварськи пограбована: частина експонатів спакована в ящики і відправлена у Росію, де і знаходилася до 1929 р., а решта - розкрадена або побита солдатами на місці, зокрема, кераміка і порцеляна.
- W czasie działań wojennych zbiory muzeum zostały rozgrabione przez Rosjan, a dalsze losu meteorytu nie są znane.
Za portalem 1540.com.ua (po ukraińsku):
(…) – Найціннішим зразком природничої секції був метеорит вагою 1916 грамів, знайдений 1901 року у подільському селі Бобулинці (Бучацький район) власниками спиртзаводу Мойшею Ашкеназі та Веніяміном Кауфманом. (…)
W „Sprawozdaniu z działalności Towarzystwa Szkoły Ludowej za rok 1912” (1913) jest informacja (s. 131) o okazach meteorytów w zbiorach Muzeum Podolskiego założonym przez koło TSL w Tarnopolu (wyróżnienia w tekście Redakcja):
(…) Czwartą salę wypełniają przeważnie zbiory przyrodnicze ze świata roślinnego i zwierzęcego i mapy, odnoszące się geografii Polski, kolekcye minerałów i bogactw kopalnych Galicyi, meteoryty i t. p. (…)
Za Wikipedią (wyróżnienia w tekście Redakcja):
Pod koniec XIX w. na obszarze dworskim znajdowała się karczma Zabawa. W 1901 działała gorzelnia Mojżesza Dawida Aschkenazego i Beniamina Kaufmanna. W 1909 we wsi odnaleziono meteoryt, który trafił do zbiorów Muzeum Podolskiego w Tarnopolu.
Ciekawostka
Temat sztucznej inteligencji (ang. artifical intelligence, AI) jest dziś na topie. Jedni pokładają w niej nadzieje, inni mają obawy, a jeszcze inni eksperymentują. Nie ulega jednak wątpliwości, że, na tę chwilę, ma ona halucynacje i konfabuluje. 😊 Piszą o tym zjawisku znawcy tematu i praktycy.
Google AI na pytanie o meteoryt Bobulińce (pytanie: метеорит Бобулинці) swoją odpowiedzią rozczarowuje! Google AI, wspierając się zawartością portalu Wiki.Meteoritica.pl (!), opisuje meteoryt Bobulińce, jako meteoryt kamienny (pytanie było po ukraiński, więc odpowiedź jest też po ukraińsku):
Метеорит «Бобулинці» — це історичний кам'яний метеорит вагою близько 2 кг (1916 г), знайдений 1901 року в селі Бобулинці (Бучацький район, Тернопільська область). Він вважався найціннішим експонатом природничого відділу музею на Поділлі свого часу.
Основні факти:
- Місце знахідки: с. Бобулинці, Поділля, Україна.
- Рік знахідки: 1901.
- Вага: 1916 грамів.
- Тип: кам'яний метеорит. [meteoryt kamienny]
Зразок був важливим науковим об'єктом, що відображав метеоритну активність у регіоні, як зазначається у статті польською мовою.
- Porażka. 😭
Lokalizacja
(B) Bobulińce
Cerkwie: Церква Святого Архистратига Михаїла УГКЦ i Церква Святого Архистратига Михаїла ПЦУ[4]
* W 2018 roku Google zmieniło zasady działania apletu, mapa może wyświetlać się niepoprawnie (pomaga Ctrl+F5); więcej → Szablon:GEMap-MyWiki
Wieś Bobulińce (ukr. Бобулинці; ros. Бобулинцы).
Według inf. w internecie: gorzelnia w Bobulińcach, której w 1901 roku właścicielami byli Mojżesz Dawid Aschkenaze oraz Benjamin Kaufmann, znajdowała się na obszarze dworskim. Obiekt ten funkcjonował w pobliżu majątku ziemskiego, na zachód od cerkwi św. Mikołaja, w okolicach potoku. Jednak na starych mapach nie udało się zlokalizować tego obiektu.
Galerie
Niektóre przedmioty z muzeum T. S. L. w Tarnopolu, jako to szafa z starą porcelaną, kilim z fabryki P.Pauliny Mandlowej w Tarnopolu, stary bożniczy świecznik żydowski, zegar z czasów Kongresu, cecha tarnopolskiego cechu ślusarzy, kowali etc. z wieku 18., relikwiarz spiżowy staroruski w formie krzyża, drewniana łopata wykopana z głębi 2½ m. w torfowisku koło Berezowicy Wielkiej; urny, tacka starojapońska, makata jedwabna japońska z w. 17., meteoryt spadły we wsi Bobulice wagi 1918 gramów etc. (źródło: Album… 1911) |
Bibliografia
- Album: Koło T.S.L. w Tarnopolu, (1911), Lwów: [s.n., ca 1911] (A. Hegedüs). Plik PDF.
- Дуда Ігор Микитович (Duda Ihor Mykytowycz), (2010), Тернопіль. 1540—1944. Історико-краєзнавча хроніка (Tapnopol: 1540-1944), Tarnopol 2010, ss. 296 (s. 147). Plik PDF.
- Jast., (1913), Muzeum Podolskie w Tarnopolu, „Świat” Ilustrowany Magazyn Tygodniowy, nr 20 (17 maja 1913), s. 9-10. Plik bLib.
- Przewodnik po Muzeum Podolskiem T. S. L. w Tarnopolu r. 1912, (1913), Nakładem Koła T. S. L. w Tarnopolu. Z Drukarni Leona Wierzbickiego, 1913, ss. 15. Plik uLib.
- Sprawozdanie z działalności Towarzystwa Szkoły Ludowej za rok 1912, Towarzystwo Szkoły Ludowej, Kraków 1913. Plik jLib.
Przypisy
Zobacz również
- meteoryt Krzadka (Krządka)
Linki zewnętrzne
- Portal 100 lat temu.pl – artykuł „Muzeum Podolskie w Tarnopolu”
- Portal m.20minut.ua – wpis Геологічна скарбниця краю (до 100-річчя Тернопільського краєзнавчого музею)
- Portal ДОБА – Балуцький Сергій: У першому тернопільському музеї серед експонатів був метеорит, який впав біля Бучача. Фото
- Portal 1540.com.ua – Італійський дворик у Тернополі: історія та сучасність
- Portal tarnopol.info
- woreczko.pl – Figury, struktury Widmanstättena (Widmanstätten pattern)
- Wikipedia – Bobulińce ● Ihor Duda
- Wikipedia (UK) – Тернопільський краєзнавчий музей