O ile nie zaznaczono inaczej, prawa autorskie zamieszczonych materiałów należą do Jana Woreczko & Wadi.
(Unless otherwise stated, the copyright of the materials included belong to Jan Woreczko & Wadi.)


Mikstat

Z Wiki.Meteoritica.pl

1


Informacja o bolidzie i rzekomym znalezisku zamieszczona na facebooku profilu METEORITOK przez Kormos Balázs (za cosmoartel[1])

Poranny (05:00:11) bolid nad Polską 15 lipca 2021 roku z którego mogły spaść meteoryty.

Za portalem Astronomický ústav AV ČR:

Większość kamer czeskiej sieci bolidowej już nie działała, gdyż świtało. Ale część kamer działa nawet w dzień, więc udało się zarejestrować przelot bolidu przez trzy kamery: dwie w Červená hora i Lysá hora w Kraju Morawsko-Śląskim (Červená hora a Lysá hora v Moravskoslezském kraji) i jedną kamerę w Říčanach koło Pragi (v Říčanech u Prahy). Niestety na części stacji nie zarejestrował się cały przelot bolidu z powodu chmur lub wyjścia z pola widzenia kamery. Bolid w fazie maksimum osiągnął jasność Księżyca w pełni[2] i wniknął głęboko w atmosferę co by sugerowało, że spadły z niego meteoryty! Na bazie tych niekompletnych informacji udało się zrekonstruować przybliżona trajektorię meteoroidu w atmosferze i oszacować prawdopodobny obszar spadku fragmentów meteorytów. Z obliczeń wynika, że początkowa masa meteoroidu wynosiła ~100 kg, czyli była to bryła o ok. 40 cm średnicy. Wszedł on w atmosferę z prędkością ok. 17,8 km/s pod kątem 52° do powierzchni ziemi. Zapłonął na wysokości ~74 km. Końcowej fazy lotu nie udało się zarejestrować z powodu chmur, ale na wysokości 25 km miał on jeszcze prędkość 13 km/s.
Możliwy spadek meteorytów nastąpiłby na południe od miasta Mikstat. Wyznaczono orientacyjny rejon spadku. W jego wschodniej części mógł spaść fragment o wadze do 10 kg, a jeśli meteoroid defragmentował, to w odległości ok. 7 km od masy głównej w kierunku WNW, mogły spaść mniejsze fragmenty ok. 100 g.


Na facebooku jest informacja o znalezieniu pierwszego okazu meteorytu (351,6 g) z tego bolidu (dodatkowe zdjęcia znaleziska na portalu cosmoartel.pl). Znalazcą jest Kryspín Rodríguez[3] (facebook). W rejonie spadku poszukiwania prowadzą grupy z Warszawy, Poznania i Opola oraz poszukiwacze z zagranicy.

Stan 12-09-2021: Jak na razie nic więcej nie znaleziono!


Inf. prywatna: Mierząc zawartość krótkożyciowych izotopów promieniotwórczych (ang. short-lived radioactive nuklides) w meteorycie można określić tzw. wiek ziemski okazu (ang. terrestrial age), tzn. czas od spadku meteorytu na Ziemię, gdy już ustały w nim procesy wytwarzania nowych nuklidów powstających w wyniku bombardowania meteoroidu promieniowaniem kosmicznym w przestrzeni pozaziemskiej, do chwili obecnej. W celu pomiaru izotopów krótkożyciowych w nowo znalezionym okazie znalazca wypożyczył go Zbigniewowi Tymińskiemu z Narodowego Centrum Badań Jądrowych OR POLATOM. Wstępne wyniki pomiarów wskazują, że w okazie nie stwierdzono występowania izotopów promieniotwórczych o okresie połowicznego rozpadu (ang. half-life period, t½) krótszym od 300 dni.[4]


Lokalizacja

Źródło: Wiki.Meteoritica.pl
© Jan Woreczko & Wadi

(M) Mikstat

prawdopodobne miejsca spadku fragmentów w zależności od ich masy

Trasa bolidu Mikstat

* W 2018 roku Google zmieniło zasady działania apletu, mapa może wyświetlać się niepoprawnie (pomaga Ctrl+F5); więcej → Szablon:GEMap-MyWiki


Galerie

Bibliografia

  • Owczarzak Andrzej, (2021), Nowy spadek w Polsce, Meteoryt, 101, 2021, s. 15. Plik available online.

Przypisy

  1. ^ grupa prowadzona przez Marcina Hajwosa
  2. ^ patrz → Jasność bolidów
  3. ^ znanych jest kilka przypadków, gdy meteoryty pochodzące z innych źródeł próbowano zgłaszać jako nowe znaleziska. Znany jest przypadek w Niemczech, gdzie jeden z poszukiwaczy próbował zgłosić okaz meteorytu Sikhote-Alin, jako nowe znalezisko (chodzi o meteoryt Inningen, który w 2011 roku został zdyskredytowany (Discredited) w Meteoritical Bulletin Database).
    W Polsce też niestety był przypadek, kiedy próbowano zgłosić okaz meteorytu Campo del Cielo, jako nowy polski meteoryt (tzw. Konopiska). Również w przypadku dwóch nowych meteorytów KrupeJankowo Dolne, wysuwane są podejrzenia o ich „obcym” pochodzeniu. A w przypadku meteorytu Rusalka udowodniono oszustwo! Wątpliwe są również współczesne znaleziska nowych okazów meteorytów w okolicach kraterów Kaali (Kaalijärv) (We wszystkich tych czterech przypadkach pojawia się nazwisko Mateusza Szyszka!); patrz → Kategoria:Oszustwa
  4. ^ przykładowe ekstremalnie krótkożyciowe izotopy promieniotwórcze występujące w chondrytach zwyczajnych to (w nawiasie okresy połowicznego rozpadu): 52Mn (5,6 dni), 51Cr (27,7 dni), 59Fe (44,5 dni), 58Co (70,4 dni), 57Co (271,8 dni) (patrz → Sołtmany/Badania, Laubenstein et al. 2012)

Zobacz również

Linki zewnętrzne

Osobiste